Τετάρτη, 28 Ιουλίου 2010

'Αλλη μια κριτική...... «Αΐντα» στο Ηρώδειο από την Εθνική Λυρική Σκηνή

Η Αΐντα, κόρη του βασιλιά της Αιθιοπίας, είναι αιχμάλωτη στην Αίγυπτο και ερωτευμένη με τον Ρανταμές, αρχιστράτηγο του αιγυπτιακού στρατού. Αντίζηλός της είναι η Άμνερις, κόρη του βασιλιά της Αιγύπτου. Υποκύπτοντας στην επιθυμία του πατέρα της, η Αΐντα εκμαιεύει από τον Ρανταμές τα σχέδια δράσης του αιγυπτιακού στρατού.



Ο Ρανταμές συλλαμβάνεται για προδοσία, και καταδικάζεται από το ιερατείο σε θάνατο. Ούτε η παρέμβαση της ΄Αμνρις είναι ικανή να τον σώσει. Στην υπόγεια κρύπτη του ναού του Ηφαίστου, όπου κλείνεται ζωντανός, έχει κρυφτεί επίσης η Αΐντα επιθυμώντας να πεθάνει στο πλευρό του αγαπημένου της.
 
ΠΑΡΑΓΩΓΗ ΕΛΣ 2010
 
Μουσική διεύθυνση Λουκάς Καρυτινός

Σκηνοθετική προσαρμογή Παναγής Παγουλάτος
Προσαρμογή σκηνικών και κοστουμιών Τότα Πρίτσα
Προσαρμογή χορογραφίας Ιρίνα Ακριώτη-Κολιουμπάκινα
Φωτισμοί Νίκος Εργαζάκης

Διεύθυνση μπάντας Γιώργος Αραβίδης
Ορχήστρα, Χορωδία και Μπαλέτο Εθνικής Λυρικής Σκηνής
Διεύθυνση χορωδίας Νίκος Βασιλείου

Με την Αϊντα, η Εθνική Λυρική Σκηνή, στο Ηρώδειο, στα πλαίσια του Φεστιβάλ Αθηνών και σε ασφυκτικό οικονομικό πλαίσιο, τολμά τρεις παραστάσεις (οι δύο προηγήθηκαν στις 23 και 24 Ιουλίου) με τον Παναγή Παγουλάτο να προσαρμόζει σκηνοθετικά το 2010, την παραγωγή της Λυρικής του 1991, που είχε τότε σκηνοθετήσει ο Ντίνος Γιαννόπουλος.
ΔΙΑΝΟΜΗ

Αΐντα Τιτσιάνα Καρούζο (23 & 28/7), Χούι Χε (24/7)
Άμνερις Ελένα Κασσιάν (23 & 28/7), Χαρίκλεια Μαυροπούλου (24/7)
Ρανταμές Στιούαρτ Νηλ (23 & 24/7), Μπάντρι Μαϊσουράτζε (28/7)
Αμονάσρο Γιάννης Γιαννίσης (23/7), Δημήτρης Πλατανιάς (24 & 28/7)
Ράμφις Δημήτρης Καβράκος (23 & 28/7), Χριστόφορος Σταμπόγλης (24/7)
Βασιλιάς Δημήτρης Κασιούμης (23 & 28/7), Τάσος Αποστόλου (24/7)
Αγγελιαφόρος Δημήτρης Σιγαλός (23 & 28/7), Νίκος Στεφάνου (24/7)
Ιέρεια Άρτεμις Μπόγρη (23 & 28/7), Ινές Ζήκου (24/7)


'Οσοι από εμάς βρεθήκαμε στο Ηρώδειο το Σάββατο 24 Ιουλίου, μας περίμενε  μια ευχαριστη έκπληξη. Πολύ περισσότερο δε για όσους είχαν δει την περυσινή παράσταση, η οποία είχε γίνει σε συνεργασία με την Αρένα της Βερόνας. Τότε: Τραγουδιστές (μεγάλα ονόματα της διεθνούς σκηνής), σκηνικά (τεράστια Σφήγκα και ακόμα πιο τεράστιες κατασκευές), κοστούμια (λυρικά) , σαλπιγκτές (Ιταλοί τρομπετίστες που ήρθαν στην Ελλάδα για μια εβδομάδα διακοπές και βγήκαν να παίξουν τις τρομπέτες τους), μαέστρος μπαντίνας (Ιταλός), μαέστρος ορχήστρας (Ιταλός), όλα από την αρένα της Βερόνα και..... κόστος (απαγορευτικό (όχι μόνο για τα σημερινά δεδομένα).   Τώρα: Τραγούδιστες (Πραγματικά υπέροχοι και με δυναμικά γονίδια (τιτσιάνα Καρούζο), δύσκολα προσπερνάς τέτοιες υπέροχες φωνές, σκηνικά - κοστούμια: Απλά, δωρικά, με δυνατό στίγμα όμως και δυναμική υποστήριξη των ρόλων. Ιστορικά σωστά (θυμιζαν προσεγμένες παραστάσεις και όχι την ταινία Αντώνιος και Κλεοπάτρα με την Ελίζαμπεθ Τέιλορ). Με μια μικρή ίσως παρασπονδία, όταν στην απόλυτη κυριαρχία του λευκού και των γήινων χρωμάτων εμφανίστηκαν στη σκηνή οι χορευτές ντυμένοι με κρόσια μπλε σαν γιουσουφάκια σε sex show. Οι σαλπιγκτές που βγήκαν δεν ήταν οι Ιταλοί με τα μπουτάκια έξω που μας είχαν επισκεφτεί πέρυσι. Ωστόσο μπορώ να πω ότι ο ήχος των φετινών ήταν πολύ πιο καθαρός, πιο γεμάτος και δυνατός, ενώ ο συχγρονισμός μεταξύ τους (οι δυο απέναντι ομάδες) πολύ πιο άρτιος. Οι φετινοί σαλπιγκτές έδιναν πραγματικά την αίσθηση του θριάμβου. Ο μαέστρος της μπαντίνας φέτος είναι έλληνας, αλλά και όλο το στήσιμο της μπαντίνας ήταν πολύ καλύτερο με αποτέλεσμα να υποστηριχτεί καλύτερα ο ήχος και η απόδοση του σε όλο το Ηρώδειο. (Σημείωση : σε ένα κατάμεστο Ηρώδειο, χωρητικότητας 5000 ατόμων, η αποροφητικότητα του ήχου μπορεί να μειώσει την απόδοση του και τελικά να μην φτάνει πολύ ψηλά στον τελευταίο θεατή, πόσο μάλλον σεένα θέατρο που δεν έχει φτιαχτει για να είναι ανοιχτό) Ο μαέστρος της ορχήστρας, Λουκάς Καρυτινός, ίσως ένας από τους δυο καλύτερους μαέστρους που έχουμε αυτή την στιγμή στην Ελλάδα.... Τα λόγια περισσεύουν μπροστά στα αληθινά ταλέντα. Κόστος : σαφέστατα πολύ μικρότερο από το περυσινό αστρονομικό.
Σε κάθε περίπτωση εγώ θα μιλήσω μόνο για την παράσταση του Σαββάτου (24/7). Σίγουρα δεν κατάφερα να απολαύσω την απόγονη του μεγάλου Καρούζου, αλλά οφείλω να ομολογήσω ότι η Χούι Χε ήταν αληθινά υπέροχη, με φωνή κρυστάλλινη μας μάγεψε και -δικαίως- κέρδισε το πιο δυνατό χειροκρότημα. Συν τοις άλλοις καιρό είχα να δω αοιδό της λυρικής να μην είναι 800 κιλά και να μην παίζει σαν αποτυχημένος ηθοποιός μπουλουκιού του 1800.


Περιττό να προσθέσω ότι και η σημερινή παράσταση είναι Sold out.....


Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου